Al sinds ik klein ben worstel ik met de vraag "wie ben ik?". Vanuit onzekerheid heb ik het eigenlijk altijd spannend gevonden om daar het juiste antwoord op te vinden. Dus toen ik zo'n 13 jaar geleden een ogenschijnlijk bruisend leven leidde in Amsterdam, een avontuurlijke baan had en mijn zaakjes op orde leek te hebben kwam ik opgebrand thuis. Ik voldeed misschien wel aan de verwachtingen, maar had niet eerlijk antwoord gegeven op wie ik ben.

Mijn zoektocht leidde me naar naar mijn eerste yogales. Met tranen over mijn wangen rondde ik die eerste les af en daarna ben ik naar huis gevlucht. Met angst voor eenzelfde ervaring volgde ik de eerste jaren af en aan lesjes, maar bloed kruipt waar het niet gaan kan en inmiddels is yoga niet meer uit mijn leven weg te denken .

Door veel te oefenen leer ik dat kalmte in geest en lichaam haalbaar is en vind ik in de stilte mijn kracht terug en een antwoord op de vraag "wie ben ik?".